Groen: marketinghype met voedingsbodem

De ict sector stoot evenveel CO2 uit als de luchtvaartsector. Dat werd mij twee dagen geleden gemeld tijdens een conferentie, een van de velen, over ‘groene’ ict in Utrecht. ‘Greening the Enterprise’ heette het, en werd gesponsord door onder andere IBM, HP en VMware. Bijna elke productaankondiging die wij op de redactie binnenkrijgen heeft een passage over hoeveel zuiniger de nieuwste blade van HP of de nieuwste router van Juniper is.

Maar wat is ‘groene’ ict eigenlijk? Totnogtoe heb ik twee varianten kunnen onderscheiden. De eerste is het marketingpraatje, al dan niet geïnspireerd door Al Gore. Twee weken terug was groene IT zelfs het thema van de beurs van Fujitsu-Siemens, uiteraard omdat het verantwoord is, omdat het bedrijf de wereld wil redden, dat soort dingen. Dat betekent niet alleen maar nieuwe producten, maar ook andere verkooppraatjes voor het bestaande arsenaal. VMware viel met zijn neus in de boter, omdat ‘groen’ een geweldige selling point blijkt voor virtualisatie. Cisco en aanverwanten proberen al langer vergaderen op afstand aan de man te brengen. Eerst speelden ze het op de tijd die het bespaart, maar nu ook omdat er minder gevlogen hoeft te worden (hoe zit het dan met de opslag?). Tijdens de eerder genoemde conferentie werd het publiek op het hart gedrukt dat ict deel van de oplossing is, en dat bedrijven dus vooral nieuwe en zuinigere apparaten moeten kopen en flexwerken met ict levensvatbaar moeten maken. Geen rare boodschap van HP en IBM.

Maar er speelt nog iets, en dat is de praktische kant die vooral voelbaar is bij datacentra. Gisteren was ik op bezoek bij een datacentrum van Claranet, in Son bij Eindhoven. Daar installeerden ze heel toevallig die dag een nieuw, zuiniger koelsysteem. Voor elke kilowatt die een server produceert, komt er dertig procent aan verbruik extra bij voor de koeling. En de datacentra barsten zo een beetje uit hun voegen. “Als het gaat om pure energieruimte voor servers, dan groeit de vraag sneller dan het aanbod”, zegt Bert Bekker, commercieel directeur bij Claranet. Ook de eindverantwoordelijke voor de handel en wandel van de computerzaal zelf, Peter Peters, ziet het probleem. “In de aanschaf van apparatuur zien we bij klanten nog steeds de trend dat snelheid en opslagruimte flinke prioriteit hebben boven het energiegebruik”, zegt Peters. “Apparaten worden kleiner en sneller, maar slurpen ook meer stroom. En die trend blijft nog altijd veel harder gaan dan de omslag van zuinigheid.” Dat geldt vooral voor de grootste vreters, processors en opslag. De keuze voor groen is dan ook niet ingegeven door milieubewustzijn. Bekker: “Vanuit de overheid komen initiatieven waardoor bedrijven meer geduwd worden richting zuinigheid. Denk aan belasting en labels.” Dat begint bij de grote jongens, en straalt steeds meer af naar de kleinere bedrijven.
Dat is niet het hele verhaal. De vraag vanuit de datacentra groeit zo hard dat ze tegen een limiet van energiebedrijven aan beginnen te lopen. In Son speelt het nog niet, maar in bijvoorbeeld de Randstad is het vestigen van een datacentrum steeds lastiger.

Groen is een marketingslogan, een hype dus. Maar net als met elke hype zit er iets achter. Want zeg nou eerlijk: je gaat toch pas nadenken over de efficiëntie van je apparatuur als u een knots van een rekening van het datacentrum in de bak ligt? Of als u wat servers wilt plaatsen, maar het centrum u zegt dat uw stroomquotum het niet aankan?